सुविचार

विचार हेतूकडे नेतो हेतू कृतीकडे कृतीमुळे सवय लागते सवयीमुळे स्वभाव बनतो आणि स्वभावामुळे साध्य प्राप्त होते

अज्ञानाची सीमा माहित होणे हेच खरे ज्ञान

उपकाराचे ओझे शिरावर घेऊ नका ही एक जीवन जगण्याची महान आणि उत्कृष्ट कला आहे

तुम्ही अगदी रस्ता जाणण्यासारखं साधं काम करत असला तरी ते काम इतकं मनापासून आणि इतकं चांगलं करा की लोकांनी थांबून म्हटलं पाहिजे इतका छान झालेला रस्ता दुसरा पाण्यात आलेला नाही एखाद्या चित्रकाराच्या कलाकृती प्रमाणे संगीतकाराच्या उत्कृष्ट रचनेप्रमाणे किंवा कवीच्या उत्कृष्ट काव्याप्रमाणेच हा लक्ख झाडलेला रस्ता ही सुद्धा एक कलाकृतीच आहे असं वाटतंय या माणसांना आपल्या सर्वस्व ओतून काम केलं आहे

बालपणातील सर्व वस्तूंना हिरवा रंग असतो तारुण्यातील सर्व वस्तूंना गुलाबी केशरी रंग असतो क्षितिजाला भेटणाऱ्या आकाशाच्या ही पलीकडे तरुणाच्या दृष्टीची झेप जात असते जे गतिमान आणि प्रकाशमान असते त्याची त्याला सहज सुंदर ओढ असते जिथे जिथे आणि जे जे अशक्य असेल ते ते शक्य करण्याची अंगभूत उर्मी त्याच्यात असते अशक्य हा शब्द त्यांच्या कोशात नसतो

छोट्या पक्षांचे पंख घेऊन तुम्ही गरुडासारखे उड्डाण करू शकणार नाही

आपली स्वप्ने आणि आकांक्षा यातूनच खऱ्या संधीचा शोध लागू शकतो

मूर्खाची हृदय त्याच्या तोंडात असते तर शहाण्याची तोंड त्याच्या हृदयात असते

आपण जे काही असतो ते आपल्या विचारांचा परिणाम असतो

आपण जे नेहमी करतो त्यावरून आपली ओळख ठरते आणि आपल्या सवयी वरून आपली गुणवत्ता दिसून येते