सुविचार

जीवन म्हणजे संस्कार संचय

ऐशआराम म्हणजे जीवनाचा गंज प्रतिष्ठेचे मरण आणि सर्व शक्तीचा ऱ्हास आहे

घाम गाळून कमावलेला एकचदा मिळालेल्या घबाडापेक्षा मौल्यवान आहे फसवून मिळविलेल्या यशापेक्षा सरळ आलेले अपयश श्रेयस्कर असते

इतरांना मदत केल्याशिवाय आपण स्वतःला मदत करू शकत नाही किंवा इतरांना समृद्ध केल्याशिवाय आपण आयुष्यात समृद्ध होऊ शकत नाही

अस्थिरता आणि असंतुष्टता या प्रगतीसाठीच्या प्राथमिक गरजा आहेत

हातातल्या सुखाचा त्याग करून जो काल्पनिक सुखाच्या मागे लागतो त्याला मृगजळाप्रमाणे सुख कधीच प्राप्त होत नाही

अनुभव हा सर्वोत्तम शिक्षक असतो फक्त त्याची फी मात्र जबर असते

राजकारण पटू हे जहाजासारखे असते धुक्यात हरवले जातात तेव्हा अति गोंगाट करतात

मुंगी पाशी जा तिचा उद्योग शिका व शहाणे व्हा

एखादे बीज खडकावर पडले तर योग्य परिस्थितीच्या अभावामुळे तेथे ते जीव धरू शकणार नाही तेथे त्याची जोपासना होणे शक्य नसते विचारबिजानाही हाच नियम लागू आहे प्रतिकूल परिस्थितीत धान्य विजयी करपून जातात पण त्यांना अनुकूल परिस्थिती मिळाली की कालांतराने ती रुजू लागतात आणि त्यांचे वृक्ष बनतात