सुविचार

माणसाला स्वतःच्या दोषाची जाणीव होते हे त्याच्या शहाणपणाचे पहिले लक्षण आहे

मित्राच्या मृत्यूपेक्षा मैत्रीचा मृत्यू अधिक दुःखदायक असतो

साहित्य संगीत नाट्य चित्र यांसारख्या कलांनी माणसाच्या जीवनाला समृद्ध केले आहे मानवाला सुसंस्कृत बनविले आहे परंतु एखादा माणूस साक्षर असून देखील सुसंस्कृत नसतो कारण जीवनातील आनंद कसा लुटावा हे त्याला ठाऊक नसते कलेचे रहस्य जाणण्यासाठी दृष्टी त्याला प्राप्त झालेली नसते

शिक्षण हे मानवाच्या प्रगतीचे एकमेव साधन आहे

तुम्ही काल केलेले सत्कृत्य आज विसरून जा आज करायचे सत्कृत्य उद्यावर टाकू नका

कोणतेही यश अंतिम कधीच नसते

विजय आणि उत्साहित होणे आणि पराजयाने खिन्न होणे हे तर नैसर्गिकच आहे परंतु आपली परंपरा आपल्याला असे सांगते की यश अपयशापेक्षा आपले कर्तव्य अधिक महत्त्वाचे आहे

जो स्वतःच्या मनातील भावना इच्छा आणि भीती यावर विजय मिळवतो तो राजापेक्षा श्रेष्ठ होय

निष्क्रिय जीवनापेक्षा कमी अधिक दोषांनी व्यापलेले आयुष्य हे अधिक स्वागतार्ह व उपयुक्त आहे

माणसाला स्वतःच्या दोषाची जाणीव होणे हे त्यांच्या शहाणपणाचे पहिले लक्षण होय